ΤΟΜ ΤΟΜ

Μετά από 2,5 χρόνια συνεχόμενων ιώσεων αγανακτήσαμε με τους τελευταίους 5 μήνες να είναι τα παιδιά συνεχώς με ιώσεις και υψηλό πυρετό. Όταν εκφράσαμε την δίκαιη οργή μας για τους ακατάλληλους και ανεπαρκείς χώρους για τα παιδιά αλλά και τα βρέφη όχι μόνο δεν βρήκαμε ανταπόκριση απέναντι στις ανησυχίες μας, η απάντηση ήταν να φύγουμε αφού δεν είμαστε ευχαριστημένοι αφού πρώτα μας είπε ότι καθαρίζει με χλωρίνη τους χώρους και πως δεν μπορεί να ελέγξει αν τα παιδιά είναι άρρωστα γιατί δεν κοιμάται σπίτι τους αλλά στο δικό τους.(!) Είχε το θράσος να μας πει ότι τα παιδιά μας φταίνε που αρρωσταίνουν όπως άλλωστε και για τον κορονοϊό στο βρεφικό ότι τα παιδάκια φταίνε που έφεραν τον κορονοϊό! Αρνήθηκε ακόμα και να συγκαλέσει τους γονείς δια ζώσης με την πρόφαση του κορονοϊού όταν όλοι οι υπόλοιποι ιδ. παιδικοί κάνουν τις ενημερώσεις με γονείς. Βέβαια μας είχαν μπει ψήλοι στα αυτιά όταν δεν είχαν καν αντιληφθεί ότι το παιδάκι μιλάει και λέει λεξούλες. Είναι ανεπαρκής χωρίς να έχει δομημένο και επεξεργασμένο πρόγραμμα για τα παιδιά, που άλλωστε είναι και το πιο σημαντικό αλλά και ουσιώδες για την ψυχική τους ανάπτυξη και κοινωνικοποίηση ως πρώτος χώρος επαφής εκτός του στενού οικογενειακού κύκλου. Επί της ουσίας μιλάμε για πάρκινγκ παιδιών και τίποτα παραπάνω. Αφού αμφισβήτησε και τον επιστήμονα παιδίατρο (σοβαρός παιδίατρος είναι αυτός που έχετε), έφτασε ένα βήμα παραπέρα να διαχωρίζει τα παιδιά λέγοντας να πάμε το ένα παιδί και το άλλο που δεν την βολεύει να μην το πηγαίνουμε και αν ζητήσουμε συγνώμη μπορούμε να συνεχίσουμε, δλδ εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι. Όχι μόνο 5 μήνες δεν πήρανε καν χαμπάρι ότι το παιδί λέει λεξούλες, όχι ότι πήγαινε 3 μέρες βδομάδα παρά βδομάδα λόγο των επαναλαμβανόμενων ιώσεων, όχι ότι μας έστειλε 2 φορές στο νοσοκομείο αλλά για όλη αυτή την ταλαιπωρία που έχει υποβάλει τα παιδιά μας ήθελε και συγνώμη που αναδείξαμε ότι πρόκειται για μια δομή θάλαμο εκκόλαψης μικροβίων. Εάν υπολογίσουμε τα μοριακά και ράπιντ τεστ και τα 200 ευρώ τον μήνα που δίναμε στη δομή, μιλάμε για απύθμενο θράσος όταν δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει την παραμικρή διάθεση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αλλά λειτουργεί με την λογική πονάει χέρι κόβει χέρι. Προφανώς αυτό που ενδιαφέρει είναι η απόσπαση του μέγιστου κέρδους στοιβάζοντας όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά (21 με 2 δασκάλους) σε συνάρτηση με τους ακατάλληλους χώρους που βαφτίζονται παιδικοί σταθμοί με ότι αυτό συνεπάγεται για την ψυχολογική ανάπτυξη και υγεία των παιδιών μας. Μετά από πολλαπλά ραντεβού με άλλους σταθμούς, μπορούμε να μιλάμε για ότι χειρότερο στην περιοχή.